Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16833 K.2025/11331

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde suç saatini net olarak belirtmediği, kovuşturma aşamasındaki savunmasında ise güneş battıktan bir saat sonra olarak ifade ettiği anlaşılmakla, suç saati ile ilgili olarak meydana gelen şüphe sanık lehinde yorumlanarak eylemin gündüz gerçekleştiğinin kabulünde zorunluluk bulunmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2.Sanığın 22.11.2022 tarihli celsede şikâyetçinin zararını gidermek istediğini belirtmesi üzerine mahkemece şikâyetçiden zarar miktarı sorularak belirlenen gerçek bedel olan 1.500,00 TL'nin sanığa ihtar edilmesi ve bunun sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerekirken, zararın güncel değeri olarak tespit edilen 18.000,00 TL'nin cezevinde bulunan sanığa tebliğ edilerek ödeme ihtarı yapılması ve ihtar edilen bu miktarın sanık tarafından ödenmemesi nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,