Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16880 K.2023/3730

Kanunu’nun 308. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından İstanbul Anadolu 4. (Pendik 2.) Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2012 tarihli ve 2010/188 Esas, 2012/1203 Karar sayılı mahkûmiyet kararının, temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 01.06.2016 tarihli ve 2015/15612 Esas, 2016/8272 Karar sayılı kararıyla düzeltilerek onanmasına karar verildiği, ancak aynı fiiller nedeniyle sanığın İstanbul Anadolu

17. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve 2014/321 Esas, 2015/465 Karar sayılı kararı ile şikâyetçi ...’e yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 168/1, 62, 53 ve 58. maddeleri gereğince 6 ay, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun’un 116/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

13. Ceza Dairesinin 12.04.2016 tarihli ve 2015/14827 Esas, 2016/6493 Karar sayılı kararıyla da onanmasına karar verildiği, yine sanığın İstanbul Anadolu 17. (Pendik 3).

Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2012 tarihli ve 2010/590 Esas, 2012/365 Karar sayılı kararı ile şikâyetçi ...’a yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 168/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.04.2014 tarihli ve 2013/19942 Esas, 2014/11347 Karar sayılı kararıyla da onanmasına karar verildiği, bu haliyle sanığın şikâyetçi ...’e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûm olup, kararın Yargıtay (Kapatılan)

13. Ceza Dairesinin 12.04.2016 tarihli ve 2015/14827 Esas, 2016/6493 Karar sayılı kararıyla onanmasına karar verilerek kesinleştirildiği, şikâyetçi ...’a yönelik hırsızlık suçundan mahkûm olup, kararın Dairemizin 30.04.2014 tarihli ve 2013/19942 Esas, 2014/11347 Karar sayılı kararıyla onanmasına karar verilerek kesinleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında aynı fiiller nedeniyle daha önceden kesinleşen hükümler olduğu gözetilmeksizin İstanbul Anadolu 4. (Pendik 2.) Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2012 tarihli ve 2010/188 Esas,

2012/1203 Karar sayılı kararıyla şikâyetçi ...’a yönelik hırsızlık ve şikâyetçi ...’e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükümler kurulduğu ve temyiz üzerine Yargıtay (Kapatılan)

17. Ceza Dairesinin 01.06.2016 tarihli ve 2015/15612 Esas, 2016/8272 Karar sayılı kararıyla bu hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verildiğinin anlaşılması sebebiyle, sanık hakkında şikâyetçi ...’a yönelik hırsızlık ve şikâyetçi ...’e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin düzeltilerek onanması ilâmının kaldırılmasına ve sanık hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

İtiraz konusu ile ilgili UYAP sisteminde itiraza konu kararlar üzerinden yapılan incelemede; sanık ... hakkında şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin daha önceden Yargıtay (Kapatılan)

13. Ceza Dairesinin 12.04.2016 tarihli ve 2015/14827 Esas, 2016/6493 Karar sayılı kararı ve şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün de Dairemizin 30.04.2014 tarihli ve 2013/19942 Esas, 2014/11347 Karar sayılı kararıyla kesinleşmiş olduğu,

İstanbul Anadolu 4. (Pendik 2.) Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2012 tarihli ve 2010/188 Esas, 2012/1203 Karar sayılı kararıyla şikâyetçi ...’a yönelik hırsızlık ve şikâyetçi ...’e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümler bakımından aynı fiiller nedeniyle daha önceden kurulan mahkûmiyet hükümlerinin kesinleşmesinden sonra mükerrer yargılama sonucu sanığın aynı suçlardan ikinci kez cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla.

5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü uyarınca hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları bakımından tarafları ve konusu aynı olan İstanbul Anadolu 4. (Pendik 2.) Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2012 tarihli ve 2010/188 Esas sayılı dosyasına konu mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında mahkûmiyet kararları verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2.5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2015/15612 Esas, 2016/8272 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamının KALDIRILMASINA, 3.İstanbul Anadolu 4 (Pendik 2).