Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16920 K.2025/20393

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin şikâyetçinin ilk ifadesinde aracın yedek anahtarının araç içerisinde olduğunu, sonrasında evde olduğunu beyan ettiğine, mahkeme huzurunda ise ifadesini yeniden değiştirerek eşi ... tarafından araç anahtarının sanığa verildiğini beyan ettiğine, Yerel Mahkemece ve İstinaf Mahkemesince mağdur olduğu iddia edilenin, 3 aşamada 3 farklı beyanının dikkate alınmadığına, sadece sanığın ifadesini değiştirdiği gerekçesiyle, çelişkiden kaynaklı sanık aleyine onama ve mahkûmiyet kararı verildiğine,

şüpheden sanık yararlanır ilkesi kapsamında, şikâyetçinin bu kadar çelişkili beyanıyla net bir şüphe oluştuğuna, bu hususun kararlarında tartışılmamış olmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;