Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16934 K.2025/11514

I- Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından beraatlerine dair ilk derece mahkemesi kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 19.01.2023 tarihli ve 2022/2385 Esas, 2023/194 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Sanığa ve suça sürüklenen çocuğa yüklenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları için 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 116/1, 119/1-c ve suça sürüklenen çocuk için ayrıca aynı Kanun'un 31/3. maddelerinde öngörülen cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-g maddesi uyarınca, "on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan ilk derece mahkemelerince verilen beraat kararlarına" ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyizi mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin "Sanıkların hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeterli delil bulunmamakla beraber, hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verilemeyecek olsa da, nereden aldıklarını kesin olarak ispatlayamadıkları, plakasız bir motosikleti kullandıkları sırada yapılan kontrollerde polisi görünce kaçtıkları dikkate alınarak, kullanırken yakalandıkları motosikletin çalıntı olduğunu bildikleri ya da bilmeleri gerektiği kabul edilerek,

suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu işlediklerine dair dosya kapsamında yeterli delil bulunduğunun anlaşıldığı"; sanık ...'nın temyiz isteminin "Suçu ...’ın işlediği, tek suçunun motosiklete binmek olduğu, motosikletin çalıntı olduğunu bilmediği"; sanık ...’nın temyiz isteminin "Suç tarihinde kendisinin ve diğer sanıkların nerede olduğunun araştırılması gerektiği, olay tarihinde ...’ın motosiklet ile geldiğini gören kişilerin dinlenmesi gerektiği, motosiklet ile kolluktan kaçmadıklarına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından, birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, bu suçtan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılmak suretiyle kurulan mahkûmiyet hükümleri hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ve Bölge Adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının,