Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16975 K.2025/21442

Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''katılan ...'ın suçtan zarar gören şirketin yasal temsilcisi olmadığına, şikâyetin yasal temsilcisi tarafından yapılmadığına, sanık ile katılan arasında hizmet ilişkisi bulunduğuna, hırsızlık suçunun yasal unsurları oluşmadığına, Güveni Kötüye Kullanma suçunun oluşabileceğine, bu suç açısından uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, olay hakkında tutulan tutanaklar,

tanık beyanı ve kamera kaydı ile de sabit olduğu üzere sanığın kilitli yerden veya kilidi zorla açmak suretiyle bir eylem gerçekleştirmediğine, TCK'nın 142/2.h maddesinden ceza tayininin delillerle örtüşmeyip hukuka aykırı olduğuna, suça konu malların eksiksiz bir şekilde katılana teslim edilmesine rağmen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması ve alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına,

sanığın dava konusu olay dışında başka bir tarihte hırsızlık yaptığına dair sanığın beyanı dışında bir tespitin bulunmadığına, ikrarın tek başına delil olarak kabul edilemeyeceğine, sadece sanık beyanı dikkate alınarak TK'nın 142/2.h ve 43/1 maddeleri gereğince verilen cezanın hukuka aykırı olduğuna, TCK'nın 43/1 maddesi uygulanırken 1/4 yerine 1/2 oranında arttırım yapılmasının gerekçelendirilmediğine, şartları oluştuğu halde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun yasal unsurları oluşmadığından işbu kararın bozularak sanık hakkında beraat kararı verilmesine,

TCK'nın 35. ve 145. maddelerinin şartları oluştuğu halde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından tartışılmadan uygulanmadığına, TCK'nın 51. ve CMK'nın 231/5. maddelerinin uygulanmasına, usul ve yasaya aykırı olan kararın sanık lehine bozulmasına karar verilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede. I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Gerek sanık ...'un savunması gerekse hakkında "Suç Eşyasının Satın Alınması veya Kabul Edilmesi" suçundan verilen mahkûmiyet kararı kesinleşen sanık ...'in savunmaları ile sabit olduğu üzere, sanığın ...

Restaurant isimli iş yerine farklı tarihlerde girip alkollü içkileri çaldığı olayda, sanığın hakkında yapılan icra takip dosyasına ödeme yapması nedeniyle bizzat pişmanlık göstererek gerçekleştirmiş olduğu bir iade söz konusu olmaması karşısında etkin pişmanlık hükümlerinin şartları oluşmadığından dolayı Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak verilen mahkûmiyet kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, II- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak, Suç tarihinde sanığın adli sicil kaydının bulunmadığı gibi iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun da zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda herhangi bir değerlendirme yapılmaması,