Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1710 K.2023/1106

Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2019/7656 Esas, 2019/18672 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2022 tarihli ve KD-2022/152659 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtilen lehe itirazda süre aranmayacağı hususu dikkate alınarak dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında kurulan hükümlerde, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığından sanığın temyiz isteminin kabulü ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık ... hakkında, Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesi'nin 19.12.2019 tarihli ve 2019/7656 Esas, 2019/18672 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşen Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesi 19.06.2015 tarihli ve 2015/166 Esas, 2015/373 Karar sayılı hükmü ile sanık ...'nın 04.02.2010 tarihinde işlediği silahla tehdit suçundan verilen Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2011 tarihli ve 2010/304 Esas, 2011/322 Karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınan Gemlik Sulh Ceza Mahkemesinin 08.05.2008 tarihli ve 2008/36 Esas,

2008/297 Karar sayılı ilamında 10 ay hapis cezasının yerine 5237 sayılı Kanun'un 191/1-2 maddeleri uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri süresince cezanın infazının ertelendiği, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymadığından Gemlik Sulh Ceza Mahkemesinin 11.10.2010 tarihli ek kararı ile 10 ay hapis cezasının aynen infazına karar verildiği ve ek kararın 21.12.2010 tarihinde kesinleştiği,

Gemlik Sulh Ceza Mahkemesinin 08.05.2008 tarihli ve 2008/36 Esas, 2008/297 Karar sayılı ilamında sonuç olarak tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiğinden bu kararın tekerrüre esas oluşturmadığı, ancak 11.10.2010 tarihinde verilen 10 ay hapis cezasına dair ek kararın tekerrüre esas alınabilecek nitelikte olduğu belirlenmişse de, bu kararın 21.12.2010 kesinleştiği ve yeni suçun işlendiği tarih itibarıyla tekerrür uygulanmasına esas alınamayacağı, sanığın adlî sicil kaydında başkaca ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek ilamın bulunmadığı dikkate alınarak,

sanığın birinci kez mükerrirliğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığın aleyhine olacak şekilde uygulama koşulları bulunmadığı hâlde ikinci kez mükerrirliğine karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2019/7656 Esas, 2019/18672 Karar sayılı sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2015 Tarihli ve 2015/166 Esas, 2015/373 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından " sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına" ilişkin bölümlerin çıkartılarak,

sanık hakkında Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2011 tarihli ve 2010/304 Esas, 2011/322 ilamına konu silahla tehdit suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması, 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b. maddesi uyarınca birinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince hapis cezalarının mükerrirlere göre infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,