Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17141 K.2025/21358

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılmakla, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, fotoğraf ve kamera kayıtları incelendiğinde suçun failinin kendisinin olmadığının anlaşılacağına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2020 tarihli ve 2016/974 E., 2020/425 K. sayılı ilamına konu olan hükmün 03.11.2022 olan kesinleşme tarihinin 16.04.2021 olan suç tarihinden sonra olması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağının anlaşıldığı; ancak sanığın adli sicil kaydına göre ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek olan Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2018 tarihli ve 2017/805 E., 2018/323 K. sayılı ilamına konu 10 ay hapis ve 400 TL adli para cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca bu hususun düzeltilmesi mümkün olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “Sanığın daha önce, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18/09/2020 tarihli, 2016/974 Esas, 2020/425 Karar sayılı ilamı ile 5 ay hapis cezasına mahkum edildiği,

kararın 03/11/2020 tarihinde kesinleştiği, sanığın bu kararın kesinleşme tarihinden itibaren 3 yıl içerisinde iş bu davaya konu suçu işlediği anlaşıldığından, sanığa verilen hapis cezasının, TCK'nun 58. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ancak sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulandığından, cezanın infazı sırasında Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/3. maddesinin dikkate alınmasına,

cezanın infazından sonra sanık hakkında TCK'nun 58/7. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,” şeklindeki cümlelerin çıkartılarak yerine " Sanık hakkında Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 10 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezasına ilişkin 05.04.2018 tarihli ve 2017/805 E., 2018/323 K. sayılı kararının ikinci kez mükerrirliğe esas alınmasına ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesine, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,

5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2020 tarihli ve 2016/974 E., 2020/425 K. sayılı hükmün esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesine,