Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17333 K.2025/20244

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, herhangi bir somut delil olmadığı halde işlemediği suç nedeniyle haksız yere ceza aldığına, kamera görüntülerine göre suç saatinin gündüz olduğuna, geçmişteki sabıkaları nedeniyle hakkında cezaya hükmedildiğine;

sanık müdafiinin temyiz isteminin, verilen kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, müvekkili sanığın kesinlikle hırsızlık suçunu işleme kastı ile hareket etmediğine, dosya kapsamında bu hususun aksini gösterir hiçbir delilin de yer almadığına, mahkeme tarafından varsayımlar göz önüne alınarak hüküm kurulduğuna, dosya kapsamında çelişkilerin yer aldığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;