Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17412 K.2024/7003

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

1)Sanık ...'ın aşamalarda suçlamayı kabul edip eylemi sanık ... ile birlikte işlediklerini beyan ettiği, sanık ...'ın ise bu beyanları kabul etmediği, suçu işlemediğine dair savunma yaptığı, bu hâliyle aralarında menfaat çatışması bulunması sebebiyle, sanıklara ayrı ayrı müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek Avukatlık Kanunu'nun 38. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

2) 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCK’nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara hırsızlık suçundan zorunlu müdafii atanması ve savunmalarının bu atanan müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, ilk derece mahkemesince yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı olarak sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,