Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17453 K.2023/3923

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sarayköy Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2011 tarihli ve 2011/294 Esas No'lu iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçiye ait kullanılmayan, faaliyette olmayan ve dışarıdan müdahaleye karşı herhangi bir tedbir alınmamış, atıl vaziyetteki iş yerinden alüminyum kapı ve pencere kasalarını çalmaya teşebbüs etmek ve iş yerinin kapı girişindeki tuğlaları yıkmak şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 141/1, 35, 53 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/141 Esas, 2016/601 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraatine, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 35, 62 ve 53. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 10.11.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

3. İlk derece mahkemesince sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 141/1, 35, 62 ve 53. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi; hükmü temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın olay tarihinde çok önceden faaliyetine son verilmiş ve harabede bulundurulan herhangi bir koruması bulunmayan bina niteliğini haiz olmayan iş yerine gelerek buradan PVC parçalarını söktüğü sırada gelen ihbar üzerine emniyet görevlileri tarafından yakalandığı, bu suretle sanığın üzerlerine atılı hırsızlık suçunu işlediği, sanığın hurda malzemeleri üçüncü bir kişiden satın aldığına dair olayın oluşuna uygun düşmeyen cezadan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiş, sanığın müsnet suçu işlediği mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanık suçlamayı inkâr etmiş, şikâyetçinin soruşturma aşamasında ifadesinin alındığı tespit olunmuş ve yakalama tutanağı dosya arasına alınmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup sanığın, eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmiştir.

V. KARAR