Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17482 K.2023/3374

Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 119/1-c, 151, 245/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Aksaray

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2017 tarihli ve 2017/575 Esas, 2017/1533 Karar sayılı kararıyla hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 168/2, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis, mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151, 168/2, 62. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan aynı Kanun'un 245/1, 168/2, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

tüm suçlar için aynı Kanun'un 53 maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına, tüm suçlar için aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ve bu kararın istinaf edilmeden 12.02.2018 tarihinde usûlüne uygun olarak kesinleştiğine ilişkin kesinleştirme şerhi düzenlenmiştir. Hükümlü müdafiinin 12.01.2022 tarihinde yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunması üzerine Aksaray

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2017/575 Esas, 2017/1533 Karar sayılı ek kararıyla yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verildiği, bu karara karşı hükümlü müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2022/114 Değişik İş sayılı kararıyla itiraz üzerine karar verilmesine yer olmadığına şeklinde kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 29.03.2023 tarihli ve 2022/8292 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40852 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40852 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “5271 sayılı Kanun'un 319/3. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin verilen kararların itiraz kanun yoluna tâbi olduğu, dosya kapsamına göre; hükümlü müdafii tarafından 04.02.2022 tarihli dilekçe ile Aksaray

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli kararına itiraz edildiği, itiraz konusunu değerlendiren merciinin itiraz konusu hakkında kabul ya da ret kararı vermesinin gerekmesi karşısında, Cumhuriyet savcısının mütalaası alınmadan karar verildiğinden itirazın kabulüne ve karar verilmesine yer olmadığına şeklinde çelişkili karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 319/3. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin verilen kararların itiraz kanun yoluna tâbi olduğu, dosya kapsamına göre; hükümlü müdafii tarafından 04.02.2022 tarihli dilekçe ile Aksaray

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2022 tarihli yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi kararına itiraz edildiği, itiraz konusunu değerlendiren merciin itiraz konusu hakkında kabul ya da ret kararı vermesinin gerekmesi karşısında, Cumhuriyet savcısının mütalaası alınmadan karar verildiğinden itirazın kabulüne ve karar verilmesine yer olmadığına şeklinde çelişkili karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR