Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17483 K.2023/7711

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40849 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın inceleme konusu suçları, tekerrüre esas alınan İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19/09/2018 tarihli ve 2018/864 esas, 2018/934 sayılı kararının kesinleştiği 28/05/2019 tarihinden önce 27/07/2018 tarihinde işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer ..., "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra ... bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenlemeye uyarınca anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gibi, adli sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmaması karşısında, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, suç tarihinin 27.07.2018 olduğu; tekerrüre esas alınan İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2018 tarihli ve 2018/864 Esas, 2018/934 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının ise 28.05.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; tekerrüre esas alınan ilâmdaki mahkûmiyet, suç tarihinden sonra kesinleştiğinden anılan ilâmın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacak olması ve sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas başka ilâmın da olmaması nedeniyle, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinden istinaf edilmeksizin kesinleşen 02.12.2021 tarihli ve 2018/1237 Esas, 2021/725 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerden, “İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2018/864 Esas, 2018/934 Karar sayılı ilâmı ile 1 yıl 3 ay erteli hapis cezasına mahkûm olduğu,