Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17511 K.2024/823

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41272 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık ile birlikte iştirak halinde aynı suçu işleyen dosyanın diğer sanıkları ..., ..., ... ve ... tarafından anılan kararın istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 28/03/2022 tarihli ve 2020/741 esas, 2022/1010 sayılı kararında yer alan "...Sanıklar ..., ... ve ...'nın her aşamada suçlamayı kabul etmeyen istikrarlı savunmaları, sanık ...'ın değişik ifadeleri dışında atılı suçun sanıklar ..., ... ve ... tarafından işlendiğine dair başkaca bir kanıtın elde edilememesi,

savunmalarının aksini kanıtlar nitelikte sanıkların atılı suçu işlediklerine dair olay mahallinde herhangi bir vücut izi, kamera kaydı, olayla ilgili tanık veya başkaca herhangi bir kanıtın elde edilememesi, dinleme kayıtlarından elde edilen bilgilerin ve sanık ...'ın beyanında bahsi geçen hırsızlık konusu hayvanların müşteki ...'a yönelik işlenen hırsızlık eylemine ilişkin olup olmadığının net olarak tespit edilemediği hususları birlikte değerlendirildiğinde, CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince yüklenen hırsızlık suçunun sanıklar ...,

... ve ... tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatlerine" şeklindeki gerekçe ile anılan kararın kaldırılarak sanıkların beraatlerine karar verilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu, haklarında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme neticesinde beraat kararı verilen diğer sanıklarla iştirak halinde işlediği,

ayrıca sanığın suçsuz olduğuna ilişkin savunmasının aksine, gerçekleşen hırsızlık eylemine katıldığına dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı cihetle, beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. İnceleme konusu kararın sanığın yüzüne karşı verildiği, kanun yolu bildiriminde "... tefhim ve tebliğden itibaren..." denilerek yanıltmadan dolayı tefhimin usûlüne uygun olmadığı, ceza evinde olan sanığa yapılan tebligatın da 5271 sayılı Kanun'un 35/son maddesi uyarınca okundu anlatıldı ibaresi olmadan yapıldığından usûlsüz olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık tarafından inceleme konusu karara yönelik 13.06.2022 tarihli dilekçe ile eski hâle iade talebinde bulunulduğu, Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ek kararıyla talebin reddine karar verildiği, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Kanun'un 42/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili dairesine ait olmasına göre, Mahkemenin ek kararının yok hükmünde olduğu ve dosyanın istinaf yoluyla Bölge Adliye Mahkemesince incelenmesi gerektiğinden inceleme konusu hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır.

4. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 272 vd. maddeleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR