Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17548 K.2024/16825

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Kargo firması çalışanı olan şikâyetçinin dağıtım esnasında park etmiş olduğu kapılarının kilitli olduğu yolunda bir anlatımda olmayan aracın içerisinden kargo eşyalarının çalınması şeklinde gerçekleşen sanığın eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-c maddesine ilişkin madde gerekçesinde yer alan "...kargo ile nakledilen veya araçtan indirilen, yahut yüklenmek üzere hazırlanan eşya da bu kapsama alınmıştır..." şeklindeki gerekçesine istinaden 5237 sayılı Kanun'un 142/1-c kapsamında kaldığı gözetilmeden yerinde olmayan uygulama ile aynı Kanun'un 141/1. maddesinin tatbiki suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.