Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1762 K.2023/1712

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 24/11/2021 tarihli ve 2021/1555 Esas, 2021/1224 İddianame numaralı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143, 142/5, 58, 63. maddeleri gereğince cezalandırılması ve 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2021/999 Esas, 2022/1045 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 142/2-h, 142/5, 143, 62, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/3697 Esas, 2022/2051 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5237 sayılı Kanunun 58. maddesi yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz isteği; sanığın olayla ilgisi olmadığına, somut delil olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Mahkemece, 19.02.2021 günü saat 02:50 sıralarında sanığın, suçtan zarar gören kuruma ait TR ... kodlu trafonun kapağını açıp şartelleri indirdiği, ardından bakır kabloları hırsızlamak kastı ile söktüğü ancak olay yerine Dedaş ekiplerinin gelmesi üzerine uzaklaştığı, Dedaş ekiplerinin kabloları geri takıp arızayı giderdiği, ardından sanığın olay yerine saat 03:20 sıralarında gelerek TR ... kodlu trafoda bulunan bakır kabloları hırsızladığı, trafodan hırsızlanan bakır kablolar nedeni ile elektrik kesintisinin yaşandığı, olay nedeni ile suçtan zarar gören kurumun 18.843,96 TL zarara uğradığı,

sanık ifadesinde, kabloları trafonun önünden geçerken yerde gördüğünü ve hurda sanarak aldığını, ertesi gün de hurdacıya 150 TL'ye sattığını, zararı gidermek istediğini beyan ederek atılı suçu tevil yollu ikrar ettiği, zararı gidermek istediğini beyan etmesi üzerine sanığa zararın tebliğ edildiği ancak belirtilen tutarın sanık tarafından ödenmediği, olay yerini gösterir kamera kayıtlarının incelenmesinde sanığın TR ... kodlu trafonun kapağını açıp şarteli indirdiğine ilişkin görüntülerin olduğu,

sanığın mahkeme huzurunda alınan savunmasında, olay günü asri mezarlığın orta kapısının önünde bulunan trafonun önünden geçtiği sırada Dedaş'a ait trafonun kapısının açık olduğunu ve trafonun önünde yaklaşık 2-3 kg bakır çubuk olduğunu gördüğünü, bu bakır çubukları hurda zannederek aldığını ve hurdacıya 150 TL karşılığında sattığını belirttiği, böylelikle sanığın hırsızlık suçunu işlediği tespit edilmiş, hırsızlık suçunun işlenmesi sonucunda sanığın TR ... kodlu trafoda şalteri indirdiği ve sonrasında bu trafo içindeki kabloları kesmek suretiyle verilen enerjinin geçici olarak aksamasına sebep olduğu kabul edilmiştir.

2. 23.02.3021 tarihli CD izleme tutanağı dosya içerisinde mevcuttur. 3. Suçtan zarar gören ...'nün 27.05.2022 tarihli yazısı ile abonelerin kesintiden etkilendiği belirtilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında kurulan hükümde sonuç cezanın 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken hatalı şekilde 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmek suretiyle eksik cezaya hükmolunması yasaya aykırı ise de, aleyhe istinaf bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamış, eleştirilmekle yetinilmiştir. Dosya kapsamı ve UYAP sisteminde yapılan kontrole göre, sanığın ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2017 tarih ve 2015/349 Esas, 2017/334 Karar sayılı ilamı nedeniyle 2. kez mükerrir olduğu gözetilmeden, yasal şartlar oluşmadığı halde, suç tarihi olan 19.02.2021 tarihinden sonra 18.04.2012 tarihinde kesinleşen ...

Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.04.2021 tarih ve 2021/91 Esas, 2021/131 Karar sayılı ilamının 2. kez mükerrirliğe esas alınması, hukuka aykırı, istinaf iddiaları bu nedenle yerinde görülmüş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hukuka aykırılığın, 5271 sayılı Kanunu'nun 280. maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğu dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin parağrafın hükümden tamamen çıkartılarak, yerine "Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür hükümlerinin uygulandığı anlaşılan ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2017 tarih ve 2015/349 Esas, 2017/334 Karar sayılı ilamı ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan hükmolunan 26.09.2017 kesinleşme tarihli 8 ay hapis cezasına ait ilamın 2. kez tekerrüre esas teşkil ettiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. ve 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddeleri gereğince sanık hakkında hükmolunan cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin yazılmak suretiyle, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

23.02.3021 tarihli CD izleme tutanağına ve sanığın ikrarına göre olay tarihinde gece vakti sanığın trafodan kabloları keserek aldığı tespit edilmiş, meydana gelen zararın 18.843,96 TL olması karşısında sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmamasında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR