Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17626 K.2024/6550

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I- Sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın incelenmesinde.

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 07.09.2022 tarihli ek kararın b bendinde bir isabetsizlik görülmediğinden,

bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın''b'' bendinin istem gibi ONANMASINA, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair 27.04.2022 tarihli kararın incelenmesinde ise.

Bölge adliye mahkemesi kararının usulüne uygun olarak sanık müdafiine tebliğ edildiği, ancak sanık müdafii tarafından kararın temyiz edilmediği, sanığın kararı öğrenmesi üzerine 30.06.2022 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiği, 04.08.2022 tarihli dilekçesi ile de temyiz gerekçelerini bildirdiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince verilen 07.09.2022 tarihli ek kararın, temyiz isteminin süreden reddine ilişkin ''a'' bendi kaldırılarak yapılan incelemede.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, ''kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, ek savunma hakkı verilmediğine, şüpheden sanığın faydalanması gerektiğine” ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

Şikâyetçi her ne kadar 24.10.2021 tarihli duruşmada, sanığın zararı karşılamadığı yönünde beyanda bulunduğu anlaşılmış ise de.

26.10.2023 tarihli şikâyetten vazgeçme dilekçesinde zararının 27.10.2021 tarihinde giderildiğini ve şikâyetçi olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, şikâyetçiye zararının kim tarafından ve ne zaman giderildiği çelişkiye yer bırakmayacak şekilde sorularak bu husus açıklığa kavuşturulduktan sonra sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,