Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17740 K.2024/12531

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.11.2021 tarihli ve 2020/591 Esas, 2021/2234 Karar sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair karar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanıkların ve sanıklar müdafinin yokluğunda verildiği; sanıklar müdafi ve sanık ...'ya tebliğ edilen kararın sanık ...'ye tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında.

Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı kararında“Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafii ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde;

sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, gerekçeli kararın sanık ...'ye de tebliğ edilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi sebebiyle gerekçeli kararın sanık ...'ye tebliğ edildiğine ilişkin evrakın varsa dosyaya eklenmesi, aksi takdirde gerekçeli kararın (öncelikle sanığın son bilinen adresine tebliğ yapılması,