Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17797 K.2025/20803

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın pişman olduğunu beyan ettiğine, hırsızlık kastı ile hareket etmediğine, söz konusu aracı çaldığına dair açık ve şüpheden uzak delil bulunmadığına ve çalıntı olduğunu bilmediği bir aracı yalnızca kullandığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, adlî sicil kaydında yer alan 20.12.2018 kesinleşme tarihli Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/180 Esas, 2018/405 Karar sayılı ilâmından dolayı mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2021 kesinleşme tarihli 2020/563 Esas ve 2021/271 Karar sayılı ilâmının bahse konu ilâmı tekerrüre esas almasından dolayı sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.