Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18020 K.2025/20932

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, müvekkilinin ... isimli arkadaşının ...

Bankasına ait kartını istediğine, kartın içine para atıp internet sitesinden alışveriş yapacağını söylediğine, ona güvenerek banka kartını verdiğine, böyle bir olayla kesinlikle ilişkisinin olmadığına, bu savunmanın maddi gerçekle bire bir örtüşmekte olduğuna, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine ilişkin olduğuna, katılanın temyiz isteminin, sanığa en üst sınırdan ceza verilmesine, tanık ...'ın yalancı tanıklıktan yargılanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;