Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18031 K.2025/20070

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, katılanın sanığı telefonu alırken veya salondan çıkarken görmediğine, sadece yüz yüze geldiğini söylediğine, sanığın elinde telefon görmeyen, telefonun aldığını dahi görmeyen, şüphe boyutundan öteye geçmeyen beyanların masûmiyet karinesini ihlal edecek türden olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine,

sadece müvekkilinin binaya girdiğine ilişkin kamera kaydı bulunduğuna (bu durumun müvekkili tarafından inkar edilmediğine) ve katılan beyanlarıyla sonuca ulaşılmasının masumiyet karinesine helal getirdiğine, binaya aynı veya yakın vakitlerde başka şahısların girip girmediğinin araştırılmadığına, kararın bozularak müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine; sanığın temyiz isteminin ise hukuka aykırı olan hükmü temyiz ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;