Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18033 K.2025/20067

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, mahkemenin müvekkiline çelişkili, mağdur ve tanık beyanlarına dayalı olarak ceza verdiğine, mevcut kamera görüntülerinin kesin bir delil oluşturmayacağına, müvekkili tarafından savcılık esnasında belirttiği üzere, uyuşturucu etkisinde olduğu için ne yaptığını tam olarak hatırlamadığına, sadece güvercinleri için apartmana girdiğine, bunun dışında mağdura karşı bir zararının mevcut olmadığına, apartmana kesinlikle hırsızlık maksadı ile girmediğine, kapı üstünde gördüğü anahtar ile daireye giriş yaptığına,

fakat ev içinden herhangi bir eşya aldığının kesin bir şekilde tespit edilmediğine, kamera görüntülerinde apartmandan sadece siyah bir poşet ile çıkış yaptığının göründüğüne, bununda hırsızlığı gerçekleştirdiğine dair kesin bir delil oluşturmayacağına, şüphenin varlığı halinde müvekkili lehine değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;