Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18062 K.2025/20062

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, tüm dosya kapsamı dikkat alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, böyle bir suçun işlendiği farz edilse bile,

söz konusu dosyada eksik delil değerlendirmesinin mevcut olduğuna, aracın kilitli olduğuna dair eksik delil değerlendirilmesi yapıldığına, kabul anlamına gelmeyerek yerel mahkemece müvekkili hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince kesin bir kanaat oluşturulmadan hukuka aykırı karar verildiğine, kararın bozularak müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;