Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18100 K.2024/9593

Her ne kadar sanık temyiz dilekçesinde suç ayrımı yapmamışsa da Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 11.10.2022 tarihli ve 2022/3425 E., 2022/2008 K. sayılı kararla hakkında mala zarar verme suçundan beraatine karar verildiği,dolayısıyla bu suça ilişkin temyizde hukuki yararının bulunmadığı, sanığın temyiz dilekçesinin beraat kararının gerekçesine de yönelik olmadığı belirlenerek hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarına ilişkin verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyizine ilişkin yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.10.2022 tarihli ve 2022/3425 E., 2022/2008 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında;