Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/183 K.2023/1721

... 4. Çocuk Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2015/324 Esas, 2016/37 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafîî tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı 20.01.2016 tarihinde karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun kendisine atanan zorunlu müdafiden haberdar olmadığı ve kararın kesinleşmediği değerlendirilerek suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın tebliğ edildiği,

bu aşamada gerekmediği hâlde suça sürüklenen çocuk müdafiine de yeniden gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise de, yüzüne karşı karar verilen suça sürüklenen çocuk müdafine yapılan ikinci tebligatın temyiz hakkı vermeyeceği, suça sürüklenen çocuğun da temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen 20.01.2016 tarihli karara karşı,

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.06.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,