Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18409 K.2023/5223

Sanıklar müdafii tarafından mala zarar verme suçuna ilişkin olarak yapılan temyiz talebi üzerine 17.04.2023 tarihli Tebliğname düzenlendiği gibi, aynı Tebliğname numarası üzerinden ayrıca sanıklar ... ve ... hakkında Dairemizin 16.06.2022 tarihli ve 2021/581 Esas, 2022/12627 Karar numaralı temyiz incelemesi sonucu kesinleşen hırsızlık suçuna ilişkin de 22.05.2023 tarihli itiraz talebinde bulunulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I. İTİRAZ İNCELEMESİ

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1.maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

1.İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanıklar hakkında Batman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2015 tarihli ve 2015/52 Esas, 2015/221 Karar sayılı kararının yasal süresi içinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, bu karara yönelik Cumhuriyet savcısının 10.01.2016 tarihli temyiz istemi hakkında, talebin süresi içinde yapılmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekirken her iki suç yönünden beraat kararlarının bozulmasına karar verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğu belirtilmiştir.

2.GEREKÇE

Batman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2015 tarihli ve 2015/52 Esas, 2015/221 Karar sayılı ilâmı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verilmiş, ancak iddianamede mala zarar verme suçundan da kamu davası açılmasına rağmen bu hususta karar verilmediği fark edilerek sonrasında 16.12.2015 tarihli ek karar ile mala zarar verme suçundan da beraat hükmü kurulmuş, o yer Cumhuriyet savcısının 12.01.2016 tarihli her iki suça dair temyiz talebi ile sanıklar hakkındaki hükümler Dairemizce incelenmiş, hırsızlık suçundan verilen 04.03.2015 tarihli beraat hükmüne ilişkin süresinde temyiz bulunmamasına rağmen,

temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği reddine karar verilmesi gerekirken sehven temyiz incelemesi yapılarak bozulmasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

3.KARAR Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2021/581 Esas, 2015/221 Karar sayılı kararda, hırsızlık suçuna ilişkin bozma ilâmının KALDIRILMASINA, Batman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2015 tarihli ve 2015/52 Esas, 2015/221 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği süresinde temyiz istemi bulunmadığından, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin itiraznâmeye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II. TEMYİZ İNCELEMESİ

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Batman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2015 tarihli ve 2015/52 Esas, 2015/221 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık suçundan sanıkların beraatine dair verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemiz ilamının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5271 sayılı Kanun'un 308/1. maddesine göre yapılan itiraz başvurusu üzerine kaldırılmasına karar verilmekle, Batman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2023 tarihli ve 2022/572 Esas, 2023/76 Karar, sayılı kararında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de bu kararın yok hükmünde olduğu, temyiz incelemesinin mala zarar verme suçuyla sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2015 tarihli ve 2015/13 Esas No.lu iddianamesi ile, sanıklar hakkında mağdurun cadde üzerinde ... halindeki 72 .. ... plaka sayılı aracının sol arka camı kapı cam krikosu kırılmak suretiyle cep telefonunun hırsızlandığı, olay yeri inceleme ekibi tarafından, aracın sol arka kapı cam yüzeyinden alınan parmak izi üzerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen 16.12.2014 tarihli ekspertiz raporuna göre, aracın sol arka kapı camının dış yüzeyinde şüpheli ...'ın parmak izi, yine aynı camın iç yüzeyinde şüpheli ...'ın parmak izi olduğunun tespit edildiği,

buna göre sanıkların kilitli araçtan camına zarar verilen cep telefonu çalmak şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 63 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Batman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/495 Esas, 2015/281 Karar sayılı kararı ile sanıkların mala zarar verme suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

3. Anılan kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2021/581 Esas, 2022/12627 Karar sayılı ilâmı ile "Sanıkların suça konu aracın kapısının iç ve dış kısmında çıkan parmak izlerine ilişkin savunma olarak soruşturma aşamasındaki beyanlarında hırsızlık yapıldığını öğrenmeleri üzerine araca yaklaştıklarında parmak izi bırakmış olabileceklerini belirttikleri,

ancak mağdurun araca kimseyi yaklaştırmadığına dair ifadesi ve olay yeri inceleme raporuna göre parmak izlerinin elde edildiği camın kaporta içine girmiş halde olduğu ve içeriden çıkartıldıktan sonra parmak izi incelemesi yapıldığının belirtilmesi karşısında, sanıkların soruşturma aşamasındaki savunmalarının dayanaksız kaldığı, mahkemece sanıklar ve mağdurun birbirine uyumlu olsa da kovuşturma aşamasında değişen beyanlarına ve sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilerek,

mağdur ve sanıkların sonradan değişen kovuşturma aşamasındaki beyanlarına hangi gerekçeyle üstünlük tanındığı da açıklanmadan, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetleri yerine, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi..." gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, Batman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/572 Esas, 2023/76 Karar sayılı kararı ile sanıkların mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz istemi temyiz iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıkların savunmalarının çelişkili olduğu, mağdurun aracının bozulmadığı ve aracı itmek hususunda kimseden yardım talep etmediğini beyan ettiği, olay yeri inceleme raporuna göre parmak izlerinin elde edildiği camın kaporta içine girmiş halde olduğu ve içeriden çıkartıldıktan sonra parmak izi incelemesi yapıldığının belirtildiği gerekçeleriyle sanıkların mala zarar verme suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

2.Olay yeri inceleme raporunda parmak izlerinin elde edildiği camın kaporta içine girmiş halde olduğu ve içeriden çıkartıldıktan sonra parmak izi incelemesi yapıldığının belirtildiği anlaşılmıştır.

3. Sanıklar aşamalarda suçlamaları kabul etmemiş, soruşturma aşamasında araçta hırsızlık olduğunu görünce araca yaklaştıklarını bu esnada araca dokunmuş olabileceklerini, duruşmada ise mağdurun kendilerinden aracı iteklemelerini istediğini beyan etmişlerdir.

4. Mağdur ise soruşturma aşamasında aracına hırsızlık olduktan sonra kimseyi yaklaştırmadığını ifade etmiş, kovuşturma aşamasında ise beyanını değiştirerek dosyaya sunduğu dilekçede sanıklardan aracı iteklemelerini istediğini, şikayetten vazgeçtiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların ve mağdurun aşamalardaki tutarsız beyanları karşısında, mağdurun olayın sıcağıyla alınan ilk ifadesine itibar etmek gerektiği, bu nedenle sanıkların savunmalarının dayanaksız kaldığı, sanıkların atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin kabulünde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR