Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18471 K.2023/6192

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Aynı suçu birlikte işledikleri iddiası ile haklarında dava açılan sanıklardan ..., ... hakkında verilen 02.03.2015 tarihli mahkûmiyet kararı ile sanık ... için de zamanaşımının kesildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ..., ...'ün hırsızlık, sanık ...'in suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 165/1. maddeleri uyarınca öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının, aynı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 02.03.2015 tarihli mahkûmiyet kararından ikinci karar tarihi olan 17.03.2023 tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunduğundan,