Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1847 K.2024/110

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.11.2019 tarihli ve 2019/2829 Esas, 2019/2299 Karar sayılı kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması nedeniyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 04.11.2019 tarihli, 2019/2829 Esas ve 2019/2299 Karar sayılı kararda bir isabetsizlik görülmediğinden,