Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18639 K.2024/21208

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, (başka suçtan İzmir (Kapatılan) Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığa, kararın cezaevi aracılığıyla 03.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği,

kararın yasa yolu bildiriminde sanığa 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmediği gibi 03.12.2013 tarihinde cezaevinde yapılan gerekçeli karar tebliği işlemi de 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesine uygun şekilde okunup anlatılmaması nedeniyle geçersiz olması nedeniyle sanığın 18.10.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek) aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın 09.05.2013 günü saat 18.00 ile 10.05.2013 günü saat 08.00 arasında tespit edilemeyen zamanda katılanın iş yerinin önündeki motosikleti düz kontak yapmak suretiyle çaldığı olayda, sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan (aslî) dava zamanaşımı süresinin sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün verildiği 06.11.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,