Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1870 K.2025/12316

I.Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 08.03.2019 tarihli ve 2018/2708 Esas, 2019/524 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 2.000,00 TL adli para cezası ile ilgili olarak İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin istinaf isteminin reddine dair kararının, aynı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla dosyanın Tebliğname'ye uygun olarak incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafinin temyiz isteminin, suçun sanık tarafından işlendiğini gösteren somut, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın kullandığını bildirdiği uyuşturucu maddeyi kendi ihtiyariyle alıp almadığı hususunun araştırılmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;