Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18731 K.2024/6069

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere ve kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafie yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde;

sanık ...'un kendisine kovuşturma aşamasında müdafi atandığından haberi olmadığı, sanığın yokluğunda verilen 01.02.2022 tarihli kararın mahkemece atanan zorunlu müdafii Av. ...’a tefhim edildiği ve müdafi tarafından istinaf edildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince 20.09.2022 tarihli ve 2022/1045 Esas, 2022/2040 Karar sayılı karar ile istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği ve bu kararın da mahkemece atanan zorunlu müdafi Av. ...’a tebliğ edildiği,

yokluğunda verilen kararın sanığa tebliğ edildiğine dair bir belgenin dosya arasında bulunamadığı anlaşılmakla, 20.09.2022 tarihli istinaf isteminin esastan reddi kararının bilinen en son adresinde yöntemine uygun şekilde gerekçeli kararda belirtilen sürede ve usûlle hükmü temyiz edebileceği, ayrıca bilgisi dışında temyiz dilekçesi veren Av. ...’ın temyizini kabul edip etmediği,

muvafakat ettiği takdirde müdafinin temyizinin inceleneceği, muvafakat vermediği takdirde Av. ...’ın temyizinin incelenmeyeceği, kararda belirtilen temyiz süresi içinde muvafakat etmediğine dair dilekçe vermediği takdirde muvafakat vermiş sayılarak müdafinin dilekçesine göre inceleme yapılacağı belirtilmek suretiyle meşruhatlı tebligat çıkarılması,