Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1876 K.2023/3107

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

sanığın yokluğunda verilen kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerektiği, somut olayda sanığın duruşmada bildirdiği adrese Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereği gönderilen davetiyenin bila tebliğ iade edildiği, mernis adresi bulunmadığı için Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereği tebligat yapılamadığı,

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat çıkarılan duruşmada bildirdiği adresine ise yargılama sürecinde usulünce yapılmış bir tebligat bulunmadığı, bu nedenle gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu ve öğrenme üzerine yapmış olduğu 08.03.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.05.2011 tarihli ve 2011/12412 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, park hâlindeki otobüsün koltuklarına monteli monitörleri çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.09.2012 tarihli ve 2011/390 Esas, 2012/910 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 62, 51. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde, sadece hükmü temyiz ettiğini ifade etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Otobüs Şoförü ...'in, 03.01.2011 günü saat 18:00 civarında, 07... plakalı otobüsü sokak üzerine park ederek evine geçtiği, saat 20:00 civarında otobüsün yanına geldiğinde, kapısının açık olduğunu ve araç içerisinde koltuk arkasına monteli 2 adet LCD monitörün çalındığını tespit ettiği, ertesi gün araç sahibi ... ile otobüsü tamir için bir iş yerine gittikleri ve iş yeri sahibi ... ile tamir hususunda konuştukları esnada, ...'ın bir gün önce kendisine iki adet LCD monitör getiren bir şahıstan bu monitörleri aldığını ifade ettiği, devamında karakolda verilen eşkal bilgisine uygun sanığın, ... tarafından teşhis ediliği, ayrıca suça konu LCD monitörler üzerinde elde edilen parmak izinin, sanığın parmak izi ile uyumlu olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki ifadelerinde, uyuşturucu bağımlısı olması nedeniyle olayları hatırlayamadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR