Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18795 K.2024/9264

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin 20.10.2022 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ve usûlüne uygun olarak tebliğ edilen ek kararın temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10.000,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;