Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18879 K.2025/24543

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "..istinaf incelemesinde verilen hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine kararı hatalı olduğuna istinaf başvurularının kabulüne karar verilmesi gerektiğine, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yüklenilmesi gerektiğine..." ilişkin olduğu, katılan kurum vekilinin temyiz isteminin "..zararın giderilmesi nedeniyle düşme kararının verilmesinin hukuka aykırı olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;