Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18912 K.2025/22819

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafinin temyiz isteminin, "sanığın pişman olduğuna, şikâyetçinin tazmini gereken bir zararının bulunmadığına, soyut ve yetersiz gerekçelerle takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına", erteleme hükümlerinin gerekçe gösterilmeden uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın adlî sicil kaydında İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2018 tarihli ve 2018/43 Esas, 2018/928 Karar sayılı, 11.12.2018 tarihinde kesinleşen ilâmında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle, bu ilâm tekerrüre esas alınarak sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2013 tarihli 2012/758 Esas, 2013/282 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.