Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18931 K.2025/23438

Sanık müdafinin temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanık müdafiinin istinaf istemi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu İlk Derece Mahkemesinin kararının 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca cezanın 2/3 oranında indirilerek 2 yıl 6 ay hapis cezası şeklinde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın ve hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla,

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;