Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19012 K.2024/5021

Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2018/458 Esas, 2019/670 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2019 tarih, 2018/458 Esas, 2019/670 Karar sayılı kararıyla sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanığa 5271 sayılı Kanun'un 263.maddesine aykırı şekilde 10.10.2019 tarihinde tefhim edildiği, sanık müdafiinin 21.10.2019 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği, Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2019 tarih, 2018/458 Esas, 2019/670 Karar sayılı ek kararıyla istinaf talebinin süreden reddine karar verdiği, ek kararın sanık müdafiine tebliğ edilmesine rağmen temyiz etmediği,

sanığın 30.10.2021 ve 10.03.2022 tarihli temyiz ve eski hale getirme talepli dilekçeleri üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 29.04.2022 tarihli kararı ile usûlsüz tefhim sebebiyle temyiz ve eski hâle getirme talebini kabul ederek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verdiği, bu kararın tebliğ edildiğine daire evraka dosya içerisinde rastlanmadığı, sanığın tekrar 04.10.2022 tarihli temyiz ve eski hâle getirme talepli dilekçe sunması üzerine Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2022 tarih, 2018/458 Esas, 2019/670 Karar sayılı ek kararıyla 5271 sayılı Kanun gereği talebin reddine karar verdiği anlaşılmakla;

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının istinaf aşamasında esastan red kararı ile kesinleştirilmesi sonrasında, sanığın 04.10.2022 tarihli temyiz dilekçesinin gereği için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesine gönderilmesi gerekirken, sanığın temyiz talebinin reddine dair İlk Derece Mahkemesince verilen 11.10.2022 tarihli ek kararın temyiz edilmesi üzerine dava dosyasının temyiz incelemesi için gönderildiği,