Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19056 K.2026/1863

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ''şikâyete konu suça ilişkin olarak dosyada yeterince delil toplanmadığına, birbiri ile örtüşmeyen tanık beyanlarının hükme esas alındığına, kayıtlarda ismi geçen olayı aydınlatacak olan tanıkların da dinlenmediğine, sadece müşteki beyanına ve birtakım varsayımsal ifadelere dayalı olarak verilen mahkûmiyet hükmünü kabul etmelerinin mümkün olmadığına ve sanığın beraatine karar verilmesini talep ettiklerine";

sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ''söz konusu olayla fiili bir alakası bulunmayan sanık hakkında soruşturma sürecinde husumetli bulunduğu Tanık ...nin iddiaları sonucu işbu davaya sanık sıfatıyla dahil olduğuna, tanık .... ilk ifadesinde dava konusu küçükbaş hayvanlardan 60 tanesinin ... ilinde ismini bilmediği ... bir şahsa 35.000,00 TL karşılığında satıldığını ve paranın sanığın ... Bankası hesabına yatırıldığını iddia ettiğine; fakat müvekkili adına ...

Bankasına kayıtlı bir hesap bile bulunmadığına, yapılan inceleme ayrıca bankalara yazılan müzekkereler sonucu bu husus ortaya çıktığına, ....nın ifadesinde 14.07.2020 olay gecesi saat 03.00 sularında kardeşi sanık ... ile ismini bilmediği ve 40 yaşlarında kendi tabiriyle görse tanıyamayacağı dört kişi ile birlikte sanığa ait beyaz renkli minibüs ile kuzu getirdiklerini ifade ettiğine, sanığın ise akrabası olup tanımaması gibi bir durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, dosya kapsamında tanık olarak ifadesine başvurulmayan ....nın soruşturma aşamasındaki beyanları çerçevesinde müvekkilin beraatine karar verilmesi gerektiğine,

CMK'nın 135. maddesi çerçevesinde celp edilen BTK raporları çerçevesinde olay yerinde sanığın bulunduğuna ilişkin kuşkudan uzak hiçbir delil bulunmadığına ve eksik inceleme sonucu ve mesnetten yoksun olarak verilmiş kararın kaldırılmasını talep ettiklerine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Olay yeri inceleme raporuna göre katılana ait koyunların bina vasfındaki ahırdan çalındığının anlaşıldığı olayda, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-g-h. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden sadece aynı Kanun'un 142/2-g maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğnameye'ye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Dosya içeriğindeki diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükümden sanığın koşullu salıverilme hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına dair kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun bulunan ...