Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19125 K.2023/5101

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen, atılı suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz eden şikâyetçi kurum ile o yer Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Şikâyetçi ...’nın duruşmadan haberdar edilip, iddia ve delillerini sunma, davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.