Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19219 K.2024/3997

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2022/572 Esas, 2023/239 Karar sayılı kararının katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Yokluğunda verilen ve 17.04.2023 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usûlü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 26.04.2023 tarihinde temyiz eden katılan kurum vekilinin süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. O yer Cumhuriyet Savcının Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.04.2016 tarihli ve 2016/1951 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında, harici faz çekmek suretiyle kaçak elektrik kullandığından bahisle karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve 2016/276 Esas, 2016/407 Karar sayılı kararı ile sanığın karşılıksız yararlanma suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. Yukarıda anılan kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 27.06.2022 tarihli ve 2021/3102 Esas, 2022/13399 Karar sayılı kararı ile eksik incelemeden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2022/572 Esas, 2023/239 Karar sayılı kararı ile sanığın karşılıksız yararlanma suçundan beraatine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.06.2023 tarihli ve 2023/56760 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcının temyiz istemi, sanığın harici faz çekmek suretiyle kaçak elektik kullandığının sabit olduğu ve bilirkişi tarafından hesaplanan vergili ve cezasız zararın sanık tarafından giderilmesi halinde sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. DEDAŞ tarafından yapılan denetimde, sanık adına kayıtlı iş yerinde harici faz çekilmek sureti ile kaçak elektrik kullanıldığının tutanak altına alındığı, sanığın bozma sonrası alınan savunmasında suçlamaları kabul etmediği, İlk Derece Mahkemesince tutanağı hazırlayan görevlinin olayı tam olarak hatırlamaması, kaçak elektrik kullanımına dair bir görüntü kaydı da bulunmaması gerekçeleri ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. 2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden

O yer Cumhuriyet savcısının 14.04.2023 tarihli temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesinde öngörülen yasal bir aylık süre içerisinde olduğunun anlaşılması karşısında, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. O yer Cumhuriyet Savcının Temyiz İstemi Yönünden

Dosya içeriğine göre, sanık adına kayıtlı iş yerinde, DEDAŞ görevlilerince yapılan denetimde harici faz çekilerek elektrik kullanıldığının tespit edilip tutanağa bağlandığı, bu kullanım şekline göre elektrik enerjisinin sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesinden dolayı suçun oluştuğu anlaşılmıştır.

6352 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı Kanun'un 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun vergili ve cezasız gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp,

sanığa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “Bilirkişinin hesapladığı kurumun vergili ve cezasız gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararı soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan TCK’nın 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında kurumun zararının tamamen karşılanması halinde bu ödemenin

soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği dikkate alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında incelenen somut olayda; soruşturma aşamasında sanığa yukarıda anlatılan şekilde zararı soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına dair bir bildirimde bulunmadığının, ilk derece mahkemesince kovuşturma aşamasında aldırılan dosyada mevcut 22.11.2022 tarihli ek bilirkişi raporuna göre katılan kurumun vergili ve cezasız hesaplanan zararının 355,00 TL. olduğunun anlaşılması karşısında; sanığa, katılan kurumun vergili ve cezasız gerçek zararını ödemesi durumunda hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verileceği ihtarında bulunulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR