Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19290 K.2024/20158

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 03.11.2011 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 09.12.2011 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 03.05.2013 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak mahkûmiyetine karar verildiği ve mahkûmiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/1. maddeleri uyarınca öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 17.05.2007 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, ikinci karar tarihi olan 16.06.2022 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden düşme kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,