Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19298 K.2025/12296

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların, olay günü işçilerin soyunma odası olarak kullandıkları binaya girerek, katılan ...’a ait pantolonun cebinden 650-700 TL, şikâyetçi....a ait pantolonun cebinden de 20 TL parayı alarak ayrıldıkları olayda eylemleri tek suç kabul edilip zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi koşullarının oluşmadığı,

kısmî iade halinde suçtan zarar gören kişinin 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca rıza göstermesi koşuluyla, etkin pişmanlık hükümlerinden kısmi iadede bulunan failin yararlanabileceği gözetildiğinde, katılan ...'a karşı işlenen hırsızlık suçunda, kısmî iadenin yalnızca inceleme dışı ölü suça sürüklenen çocuk ... tarafından sağlandığı,

dosya kapsamına göre herhangi bir zarar gideriminde bulunmayan diğer suça sürüklenen çocuklar hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmakla, Tebliğname'deki (1) ve (3) No.lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;