Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19303 K.2025/1430

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibarıyla sanık hakkında belirlenen temel ceza üzerinden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesine göre arttırım oranı olarak 1/2 yazılması gerekirken 1/3 oranında yazılması, arttırım maddesi uygulandıktan sonra hesaplanan ceza miktarı doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamış ve mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.