Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19358 K.2026/1198

Sındırgı Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2019 tarihli ve 2018/295 Esas, 2019/62 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, beraat kararı verildiği, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.03.2020 tarihli ve 2019/860 Esas, 2020/702 Karar sayılı kararı ile,

sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143, 35, 62/1. maddeleri uyarınca 11... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

bu kararın 01.07.2020 tarihinde kesinleştiği, sanığın tâbi tutulduğu denetim süresi içinde, 16.05.2021 tarihleri arasında yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/1117 Esas, 2022/2550 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün aynen açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143, 35, 62/1. maddeleri uyarınca 11... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; hükmün 5271 sayılı CMK'nın 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu,

260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "tüm değerlendirmeler müşteki beyanları doğrultusunda şekillendirilmiş olup buna göre kanaat belirtildiğine, sanık ile müşteki arasında alacak meselesinden husumet bulunduğuna, bu durum göz önünde bulundurulmadan müşteki beyanları doğrultusunda hüküm kurulmasının yerinde olmadığına, İstinaf mahkemesi kararının yerinde olmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair dosyada her türlü şüpheden uzak, kesin delil söz konusu olmadığına, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlemediğine,

müştekinin yevmiyelerini ödememesi, gecikmeli ödemesi, aracın hasarı için sürekli fazladan ücret talep etmesi gibi hususlar nedeniyle müvekkilin işi bırakmaya karar verdiğine, olay günü Perşembe olduğu ve işçiler yevmiyelerini o gün aldığı için müvekkil ayrılmadan önce kalan yevmiyesini almak için o gün müştekiyi aradığına, yine parayı alamaması üzerine işi bırakmaya karar vererek,

arkadaşı ...’u arayarak inşaatta kalan malzemelerini almaya gitmeleri için ....’i çağırdığına, yanlış anlaşılmaya mehil vermemek ve kendi eşyalarının yerlerini zaten bildiği için karanlıkta eşyalarını almaya çalıştığına, ancak sesler duyması üzerine çıktığında Jandarmalar tarafından yakalandığına, müvekkilin hırsızlık kastı ile hareket etmediğine, mahkeme aksi kanaatte olsa dahi;

fiil'in teşebbüs aşamasında kaldığına, müvekkil herhangi bir eşya almadığına, üzerinde ya da araçta bir eşya bulunmadığına, müşteki herhangi bir maddi zarara uğramadığına, ayrıca bahsi geçen malların değerinin çok düşük olduğuna, sonuç olarak yerel mahkemenin sanık hakkında verilen beraat kararı yasaya uygun olup istinaf mahkemesi kararının bozularak sanığın beraatine karar verilmesine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/1117 Esas, 2022/2550 Karar sayılı kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyete dair verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak,