Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19472 K.2025/4284

KÜNYE

2. Ceza Dairesi 2023/19472 E., 2025/4284 K.

Mercii: Yargıtay
Karar tarihi: 10 Mart 2025
Mahkemesi: Ceza Dairesi
Sayısı: 2021/2473 E., 2023/494 K.
Suçlar: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
Hükümler: İstinaf başvurusunun esastan reddi
Tebliğname görüşü: Ret,onama

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

545 kelime·3 dk okuma

Sanıklar ... ve ...'nın şikâyetçi ...'e karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220/5. maddesi yollamasıyla dava açılmış olduğu ancak hüküm kurulmadığı anlaşıldığından söz konusu suçlarla ilgili olarak Mahkemesince zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I. Sanık ... Hakkında, Şikâyetçi ...'e Karşı Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından, Şikâyetçi ...'e Karşı Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından, Şikâyetçi ...'a Karşı Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

SONUÇ / HÜKÜM

II. Sanık Hakkında Şikâyetçi ...'a Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, hırsızlık eylemini ... ve ...'in gerçekleştirdiğine, olayı sonradan öğrendiğine, tek suçunun olay günü Mersin'de olması olduğuna, iftira atıldığına, suçla ilgisi olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

18.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesindeki artırım oranının ''Üçte birine kadar'' yerine ''Yarı oranında'' şeklinde değiştirildiği, dolayısıyla söz konusu düzenlemenin suç tarihinden sonra yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında, aynı Kanun'un 7/2. maddesinde düzenlenen ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' şeklindeki hüküm de göz önüne alındığında;

sanık hakkında belirlenen ... ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesine göre en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, uygulama maddesinin maddi hata olarak kabulü mümkün şekilde 1/2 yazılmış olması, 1/3 oranında arttırım yapılmak suretiyle doğru ceza hesaplaması arttırımı yapıldığından dolayı bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddi kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun

olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/19472, K. 2025/4284, 10 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19472 K.2025/4284

KÜNYE

Karar Metni

Görüşme formatını seçin

Tarih ve saat seçin

İletişim bilgileriniz