Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19571 K.2025/4458

Ankara 49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/740 Esas, 2023/36 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık müdafiinin 17.01.2023 tarihli süre tutum dilekçesiyle hükmü temyiz edip gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesini istediği hâlde gerekçeli kararın sanık müdafiine tebliğ edildiğine dair dosyada ve UYAP'ta bir belgeye rastlanmadığı; yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 293/2. maddesinde yer alan "Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa;

hükmün temyiz edildiğinin Bölge Adliye Mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir." şeklindeki düzenleme karşısında, hüküm yüzüne karşı gerekçesiz olarak açıklanan sanık müdafiine Mahkeme tarafından gerekçeli kararının, 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtarat ile tebliğ edilmesi zorunluluğuna uyulmaması nedeniyle, gerekçeli kararın sanık müdafiine usûlüne uygun şekilde tebliğ edilerek,