Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19477 K.2023/10047

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54125 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre,

somut olayda suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine esas mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi uyarınca tayin olunan 120 gün adlî para cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldığında 80 gün adl'ı para cezası yerine, 90 gün adlî para cezasına, devamında anılan Kanun'un 62. maddesi uyarınca yapılan 1/6 oranında indirim neticesinde sonuç cezanın 66 gün adlî para cezası karşılığı 1.320,00 Türk lirası yerine, 75 gün adlî para cezası karşılığı 1.500,00 Türk lirası şeklinde belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2.Katılanın yokluğunda verilen İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 11.05.2022 tarihli kararının katılana usûlüne uygun tebliğ edildiğine ilişkin tebligat evrakının fiziki dosyada ve UYAP'ta yer almadığı belirlenmiştir.

3. O yer Cumhuriyet savcısının Mahkemenin, 11.05.2022 tarihli mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet kararını 16.05.2022 tarihinde istinaf ettiği, Mahkemenin, 20.05.2022 tarihli ek kararıyla istinaf talebinin reddine karar verildiği, O yer Cumhuriyet savcısının 23.05.2022 tarihinde bu ek kararı da istinaf etmesi üzerine Mahkemenin dosyayı istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine göndermesi gerektiğinden inceleme konusu kararın kesinleşmediği anlaşılmıştır.

4. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 272 vd. maddeleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR