Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19538 K.2023/7630

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/167 Esas, 2015/149 Karar sayılı mahkûmiyet hükümlerinin sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.01.2020 tarihli ve 2019/8734 Esas, 2020/458 Karar sayılı hükmü ile onandığı,

mala zarar verme suçundan kurulan hükmün ise bozulmasına karar verilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda Mahkemenin 28.09.2021 tarihli ve 2020/239 Esas, 2021/2498 Karar sayılı kararıyla sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, sanığın 28.09.2021 tarihli dilekçesi ile Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.01.2020 tarihli ilamıyla onanarak kesinleşen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarına yönelik eski hale getirme talebinde bulunduğu, ilk derece mahkemesinin 28.09.2021 tarihli mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı bir temyiz talebinin olmadığı,