Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19625 K.2025/10315

I.Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde ;

Sanıklar ..., ..., ... hakkında 22.12.2015 tarihinde açılan kamu davasının yapılan yargılaması üzerine Mahkemece 03.03.2016 tarihli karar ile verilen mahkûmiyet hükümlerinin Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 01.06.2021 tarihli ve 2020/9100 Esas, 2021/10383 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiği,

bozma üzerine yapılan yargılama sırasında sanık ... hakkında aynı suçtan 01.03.2016 tarihli iddianame ile açılan kamu davasına ilişkin yargılamanın yapıldığı 2016/209 Esas numaralı dosyasının incelemeye konu dosya ile birleştirilmesine karar verildiğinin ve tüm sanıklar hakkında mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğunun anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında temyiz yolu talebinde bulunulan hükümlerin Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce Yargıtay denetiminden geçmediği dikkate alındığında, 5235 sayılı Kanun'un 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin,

07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması, sanık ... hakkındaki ilk derece mahkemesi hükmünün de 24.02.2023 tarihinde verilmesi karşısında, anılan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 272. maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu, istinaf talebinin görevli ve yetkili bölge adliye mahkemesi tarafından incelenmesi gerektiğinden, sanık ve müdafiinin istinaf talebi ile ilgili karar verilmek üzere görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II.Sanıklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde ;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Dosya içeriğine göre, şikâyetçinin soruşturmada verdiği ifadesinde saat 19.00 sıralarında suça konu hayvanlarının yemlerini verdiklerini, saat 06.00 da hayvanların yerinde olmadığını belirttiği, kovuşturma aşamasında ise olay günü saat 04.30 sırlarında seraya gitmek üzere kalktığını, hayvanlara yem vermek için ağıla gittiğinde 7 adet keçinin yerinde olmadığını tespit ettiğini beyan ettiği,

sanıklardan ... ve ...'in kollukta müdafii huzurunda verdikleri ifadelerinde saatin gece yarısı olduğunu belirttiklerinin ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 17.47'de başlayıp 05.41'de bittiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarının gece vakti işlenmesi nedeniyle sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2.5275 sayılı Kanun’un 108/3. maddesi hükmü uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı göz önüne alınarak, ikinci kez mükerrir olan sanık ... hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, 3. Kabule göre de; Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesi uyarınca tayin olunan 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırım yapılması sırasında 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,