Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19653 K.2023/5010

Sanık Hakkında Hırsızlık, İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçları Bakımından Sanığın Temyiz İstemi Yönünden; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/1152 Esas, 2023/1205 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/568 Esas, 2022/804 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 43/1, 62; 116/4, 119/1-c, 43/1, 62; 151/1, 43/1, 62; 53 ve 58. maddeleri uyarınca sırasıyla 10 yıl, 2 yıl 2 ay 20 ... ve 4 ay 13 ... hapis cezaları ile cezalandırılmasına,

her üç hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanarak cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/1152 Esas, 2023/1205 Karar sayılı kararda, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından istinaf başvurusunun esastan reddine;

hırsızlık suçu bakımından ise, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçu ile ilgili olarak; hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından,

Sanık hakkında hırsızlık suçu ile ilgili olarak; ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın 18.04.2023 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 20.04.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, REDDİNE,

Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçları Bakımından Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2023/1152 Esas, 2023/1205 Karar sayılı ek kararın 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 08.05.2023 tarihli ve 2023/1152 Esas, 2023/1205 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

Sanık Hakkında Hırsızlık Suçu Bakımından Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanık hakkında, Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.11.2022 tarihli ve 2022/1974 Esas numaralı iddianame ile; "sanığın katılanın iş yerine 26.10.2022 ve 01.11.2022 tarihlerinde girerek tamamlanmış iki adet hırsızlık suçunu; 03.11.2022 tarihinde ise teşebbüs aşamasında kalmış gece vakti gerçekleşen bir adet hırsızlık suçunu işlediği" iddiasıyla, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 63. ve 53/1. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/568 Esas, 2022/804 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanığın tutukluluk hâlinin devamına karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/1152 Esas, 2023/1205 Karar sayılı kararı ile, "sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmamasının eleştirildiği, ayrıca zincirleme suç hükümlerinin en ağır cezayı içeren fiile ait ceza esas alınarak belirlenmesi gerektiğinden.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümde yapılan eklemeler ve çıkarmalar sonucunda 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 35/1-2, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hükümdeki diğer bölümlerin aynen korunması" suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesinin ilk cümlesi ve 286. maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; "sanığın suçu işlediğine dair katılanın soyut beyanı dışında suç işlediğine dair somut veriler bulunmadan karar verildiğine, kanunî indirim sebeplerinin uygulanmadığına, üst sınırdan ceza verildiğine, tekerrür şartlarının gerçekleşmediğine" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın katılanın iş yerine tel örgüleri eğerek 26.10.2022 ve 01.11.2022 tarihlerinde tespit edilemeyen zamanda girmek suretiyle katılanın beyanında geçen eşyaları çaldığının, sanığın 03.11.2022 tarihinde gece vakti sayılan 04.00 sıralarında ise, yine hırsızlık yapmak için katılana ait iş yerine geldiğinde katılan tarafından suç üstü yakalandığının ve bu eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının tüm dosya kapsamı ile ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş, katılanın da aşamalarda ifadesi tespit edilmiştir. 03.11.2022 tarihli "Yakalama, Üst Arama, Muhafaza Altına Alma ve Teslim Tutanağı," Olay Yeri Basit Krokisi, Olay Yeri İnceleme Raporu ve Ekspertiz Raporu dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Hukukî Süreç bölümünde bahsedildiği üzere, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması sırasında yanılgılı uygulama sonucu sanığa fazla ceza tayin edilmesi dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın aşamalarda ikrar içeren savunmasına, olay yerinden elde edilen parmak izinin sanığa tam olarak uyduğunun tespit edilmesine, kolluk görevlileri tarafından usûlüne uygun olarak sanığın ikamet ettiği yerde yapılan aramada katılanın iş yerinden çalınan vince ait panonun ele geçirilmesine, kolluk tutanaklarına ve katılan beyanına göre, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu, tekerrür hükümlerinin uygulanması koşullarının oluştuğu, sanık hakkında alt sınırdan hüküm kurulduğu,

eylemin şekli ve sayısı gözetildiğinde sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi gereği 1/3 oranında yapılan artırımda bir isabetsizlik görülmediği, Mahkemece sanık hakkında aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca takdirî indirim hükmünün uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla;

sanık müdafiinin sanığın suçu işlediğine dair katılanın soyut beyanı dışında suç işlediğine dair somut veriler bulunmadan karar verildiğine, kanunî indirim sebeplerinin uygulanmadığına, üst sınırdan ceza verildiğine, tekerrür şartlarının gerçekleşmediğine ilişkin temyiz itirazı yerinde görülmemiş ve hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/1152 Esas, 2023/1205 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,