Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19839 K.2023/5232

Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.12.2022 tarihli ve 2022/15455 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık hakkında olay günü gece vakti arkadaşı ... ile birlikte katılanın ... halindeki aracını çalması şeklindeki eylemiyle üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 58 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Eskişehir

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2023/2 Esas, 2023/270 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h,143, 53 e 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hükmen tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2023/875 Esas, 2023/1307 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine ve tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın müsnet suçu işlediğine dair somut ve kesin delillerin bulunmadığı, sanık hakkında hiç bir indirim hükmünün uygulanmadığı bu hususun gerekçesiz bırakıldığı, sanığın katılanın zararını gidermek istemesine rağmen yerel mahkemece tazmin için gerekli sürenin verilmediği, ilk celsede hüküm verildiği, davaya konu aracın kapılarının kilitli olup olmadığı hususunun tam olarak netleştirilmediği, bu hususta katılanın soyut beyanı dışında başkaca bir delilin bulunmadığı ve sanığın kullanmak kastı ile bulunduğu yerden aldığı,

tüm bu hususlar doğrultusunda gerekli inceleme yapılmaksızın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2.Sanığın temyiz isteği; katılanın aracında zarar olduğu beyanı doğrultusunda araç üzerinde herhangi bir bilirkişi incelemesinin yaptırılmadığına, ek savunma hakkı verilmeksizin hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığına, etkin pişmanlık ve samimi ikrarda bulunmasına rağmen hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığına, katılanın zararını gidermek için kendisine süre verilmediğine ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin yasaya aykırı uygulandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Katılanların ... ... oldukları, katılan ... adına kayıtlı bulunan ... plaka aracını oğlu katılan ...'ya kullanması için verdiği, olay tarihinde katılan ...'nun şoförü olan tanık ...'ın söz konusu ... plakalı aracı işi bittikten sonra saat 19.30 sıralarında evinin önüne, ... ...

Caddesi'nin arka sokağına kapılarını kilitleyerek ... ettiği, akabinde ertesi ... işe gideceği esnada söz konusu yere geldiğinde aracın yerinde olmadığını gördüğü, olay yeri görüntülerinin kolluk marifetiyle incelenmesinde; olay yerindeki şahıslardan birisinin sanık olduğunun tespit edildiği, sanığın Mahkemece alınan savunmasında; olay günü soy ismini bilmediği ... isimli kişi ile birlikte gece saat 22.00 sıralarında aracın yanına giderek aracı çaldıklarını bildirerek ikrarda bulunduğu, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği ... kabul edilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabul Delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipleri ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği ve incelenen dosya içeriğine göre ilk derece Mahkemesi mahkûmiyet hükmünde usule ve esasa ilişkin başkaca herhangi bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından,

sanık ve müdafinin mahkûmiyet hükmünün usul ve kanuna aykırı olduğuna yönelik istinaf kanun yolu başvuruları yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesinin ilk cümlesi ve 286. maddesi gereğince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, ilk derece mahkemesince yapılan yargılamada sanığa katılanın zararını karşılaması için bir sonraki celseye kadar süre verilmesine rağmen sanık tarafından zararın tazmin edilmediği,

17.11.2022 tarihli tutanak içeriğine göre devriye görevini yapan polislerin durumundan şüphelendikleri sanığın ikametindeki garaj kapısının açık olduğunu ve içerisinde ... ... ... marka aracın bulunduğunu gördükleri, aracın kime ait olduğunu sormaları üzerine sanığın aracın arkadaşına ait olduğunu ve evraklarını evden getirebileceğini söyleyerek ... duvarından atlayarak kaçtığı, aracın şase numarasından yapılan sorgu ile katılana ait çalıntı araç olduğunun tespit edildiği, sanığın etkin pişmanlığının söz konusu olmadığı,

olay günü katılan dışında aracı kullanan tanık ...'ın dava konusu aracın kapılarını kilitleyerek ... ettiğine ilişkin açık ve kesin beyanda bulunduğu, sanık hakkında düzenlenen iddianame içeriğinde, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin talebin bulunduğu,

olay yeri görüntülerini içeren kamera kaydına ilişkin görüntü izleme tutanağının içeriğine göre sanığın yanındaki kimliği belirsiz şahıs ile birlikte aracı çaldığı ve sonrasında ikametinin garajına ... ettiğinin tüm dosya kapsamı itibarıyla anlaşıldığından sanığın kullanma kastı ile aracı aldığından söz edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, Tekerrüre esas alınan Eskişehir

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2017/606 Esas ve 2021/1166 Karar sayılı ilamına konu ve ikinci kez mükerrirliğe esas olan Eskişehir

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2012/106 Esas ve 2013/41 Karar sayılı kararında sanığın 18 yaşından ... olduğu ve ikinci kez mükerrirliğin söz konusu olamayacağı anlaşılmakla; sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, sanığın adli sicil kaydında yer ... tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan ve ikinci kez mükerrirliği içeren Eskişehir

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/492 Esas ve 2017/392 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerekiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı ise de, bu husus Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2023/875 Esas, 2023/1307 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan ‘Eskişehir

4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/606 Esas ve 2021/1166 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması’ şeklindeki ibarenin çıkarılması ile ‘Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/492 Esas ve 2017/392 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması’ ibaresinin eklenmesi suretiyle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir